1257. Closeness becomes a question

என்னுள் அவன்கலந்தான் என்றிருந்தேன் போயபின்என்னுள் எவனென்னும் நோய்

ennul avankalandaan endrirunden poyapinennul evanennum noy

I believed he had mingled within me; now he is gone, and within me a sickness keeps asking, ‘Who, or what, is in me?’

The sickness is lovesickness. Where he seemed to dwell, it now asks what, if anything, is there.

1258. Knowing after parting

கலமிறக்கி வைத்தநீர் கண்டறியா ஈரம்கலமெடுத்த பின்னறியும் கல்

kalamirakki vaithaneer kandariyaa eeramkalamedutha pinnariyum kal

A stone does not know the wetness of a water pot set down on it; when the pot is lifted, the stone knows.

1259. Closeness can come apart

கலந்தமண் பிய்க்கவொணா தென்பவே நெஞ்சம்உலர்ந்தபின் தோன்றும் பிளவு

kalandaman piykkavonaa thenpave nenjamularndapin thondrum pilavu

Clay worked together, they say, cannot be pulled apart; once the heart has dried, the crack shows.